Отидовме на друг сервер…
Новиот официјален домејн е www.panagur.co.nr,инаку имаме и други домејни:

www.panagur.tk
www.panagur.net.tc

Се читаме на новиот сервер.Поздрав од тимот на .::Панаѓур::.

Новите сопственици ќе имаат привилегија да се возат во Chevrolet-от придвижуван од V8 мотор, но нема да смеат да го возат во јавност.

Ова е на барање на компанијата Warner Bros со што се оправдува нивната одлука да го продадат автомобилот за пониска сума од реалната.

Од вчера поштенската марка со ликот на Тоше Проески ќе патува низ светот, како што патуваат неговите глас и песни. Марката денеска беше промовирана во Макеодниумот на Гумење во Крушево, со звуците на песната од Тоше „Игри без гранции“, што на хорна ја изведе Александар Гошев од Македонската филхармонија.

Марката ја промовираа генералниот директор на „Македонски пошти“, Садула Изаири и министерот за транспорт и врски, Миле Јанакиески, во присуство на родителите на Тоше Проески – Доменика и Никола, поглаварот на МПЦ г.г Стефан, заменик-министерот за култура, Слободан Деспотовски, роднини и пријатели на Тоше.

- Македонската марка со ликот на Тоше кој држи гулаб е издадена во еден милион примероци, што е првпат за една марка издадена во Македонија. Авторските права се на „Македонски пошти“ во соработка со Министерството за транспорт и врски и со согласност со семејството на Проески, рече директорот на „Македонски пошти“, Садула Изаири.

- Марката е со номиналан вреднсот од 12 денари и преку неа ќе се промовира Македонија насекаде во светот како што тоа Тоше го правеше со својата песна и со своите хумани дела, појасни Изаири.

Автор на дизајнот на марката е фотографот Дарко Мораитов. Средствата од издавањето на марката ќе бидат донирани во хуманитарни цели.

Во чест и спомен на Тоше, општинската организација на Црвениот крст од Крушево и Заводот за трансфузиологија на Македонија организираа меморијална крводарителска акција.

Меѓу првите, крв дадоа другарите на Тоше и неговите родители Доменика и Никола Проески.

Македонска пошта утре во Крушево ќе ја промовира поштенската марка со ликот на Тоше Проески. Промотивната марка ќе биде со димензии од 1,8 на 2,4 метри, а на почетокот од промоцијата ќе биде прекриена со жолто платно на кое ќе биде испечатено логото на Поштата.

Но, изминативе неколку недели на Интернет можат да се најдат неколку различни изгледи на поштенска марка со ликот на Тоше. Од Македонска пошта одбиваат да откријат детали за марката, која треба да се печати во еден милион примероци. Според надлежните, нејзиниот изглед се држи во најголема тајност до утрешната промоција и сите поштенски марки кои можат да се сретнат на Интернет или се препраќаат по електронска пошта ни одблизу не наликуваат на конечната верзија.

“Вест” денеска објавува марка која неколку денови кружи меѓу фановите на Тоше, и за која се тврди дека е поштенската марка што утре треба да биде промовирана.

Фотографијата, која денеска ја објавуваме во “Вест”, е на фотографот Дарко Мораитов, кому Тоше му позирал пред две години.

Од Македонска пошта вчера не ја потврдија оваа информација.

Промоцијата на поштенската марка почнува утре од 10.30 часот со посета на гробот на Тоше Проески, по што претставници на Македонска пошта ќе ги посетат неговите родители и ќе им ја подарат првата испечатена марка со ликот на Тоше. Свечената поворка ќе го посети и споменикот Илинден.

Точно напладне во Македониумот треба да почне официјалната промоција на марката. Од Македонска пошта најавија дека имаат подготвено материјал за животот и делото на Тоше Проески, што ќе се емитува непосредно пред откривањето на двометарската поштенска марка. Целата свеченост ќе биде проследена со песни на Тоше.

Музиката ќе прекине кога родителите на Тоше Проески, Домника и Никола, ќе влезат во Македониумот.

Академски музичар, облечен во униформа на поштар, на хорна ќе ја отсвири “Игри без граници” во траење од 1 минута.

На промоцијата ќе биде објавено каде и за кои цели ќе се користи марката, како и чие дело е фотографијата.

Прилеп, 11 делември (МИА) – Шеснаесет годишната ученичка од средното медицинско училиште, Македонка Велјановска од прилепското село Ерековци е жртвата од синоќешниот трагичен настан во Прилеп, а нејзин убиец е 26-годишниот полицаец, Ацо Стојанов од струмичкото Ново село, вработен во полициската станица во Тополчани.

Тоа го утврди истрагата која допрва треба да ги испита мотивате како дошло до трагедијата синоќа околу 18 часот на паркинг пред станбена зграда во близина на прилепското основно училиште Кире Гаврилоски. Според судијата Кирил Мирчески до телото на девојката е пронајден пиштол и засега две чаури како и повеќе материјални и физички докази. Денеска се врши обдукција на телата на починатите.

Според директниот сведок на настанот, 35-годишната Стојна Христоска, инструктор во истото училиште каде учела девојката, и според првото кажување што им го дала на лекарите во итната помош, на најблиските дома и на полицијата, таа се нашла веднаш зад двајцата млади. Се расправале и одеднаш момчето ја повлекло за коса девојката која паднала на асфалтот. Тогаш ученичката ја препознала инструкторката и побарала помош од неа. Во намера да ги раздвои, Христоска била сведок како Стојанов пукал во главата на девојката а потоа и во својата слепоочница. И двајцата паднале пред нејзините очи. Подоцна Христоска сфатила дека е повредена во раката и побарала медицинска помош во итната служба.

Девојката била усмртена на самото место, а 26-годишниот полицаец покажувал слаби знаци на живот по што бил префрлен во градската болница каде лекарите само констатирале смрт.

Во српскиот весник „Прес“ се објавени последните снимки на Тоше Проески. Текстот го пренесуваме во целост.Ни месец ипол после трагичната смрт на Тоше Проески, неговиот живот и последните денови од него, не престануваат да ја интригираат балканската јавност.

Откако менаџерката Љиљана Петровиќ во едно интервју изјави дека приказната за заљубеноста на Тоше во Андријана Будимир е пренадувана, во јавноста се појавија две кратки видео снимки кои докажуваат дека ракометарката и пејачот биле навистина блиски. Откриено е дека последните снимки на Тоше пред смртта ги направила Андријана лично. Се претпоставува дека Будимир свесно ги пуштила во јавноста, револтирана од изјавата на Љиљана Петровиќ дека таа и Тоше всушност не биле заедно од 2003 година.

Снимките се направени непосредно пред Тоше да тргне на пат во Словенија и Хрватска кога трагично го изгуби животот. На првата снимка која се вика “мое бебенце” Андријана го снимала Тоше додека лежи на кревет и и се умилкува.

Втората снимка е направена во автомобил и изгледа прилично симболично бидејќи Тоше се свртува и од седиштето директно во камерата на мобилниот телефон праќа бакнеж. Својот последен бакнеж – заклучува изворот кој ги донел овие видео снимки и кој настојува да остане анонимен.

Љиљана Петровиќ: Тоше и Андријана не беа заедно од 2003 година

Во интервјуто за македонскиот Свет менаџерката на Тоше, Љиљана Петровиќ прилично негативно се изразила за врската на младиот пејач и српската ракометарка.

“Не знам зошто ја криела Андријана својата врска со Тоше, кога тој никогаш не го криеше своите девојки. Знам дека и пречев на Андријана, бидејќи неколку пати присуствував на телефонски разговори во кои таа отворено му кажува на Тоше дека е против мене. Адријана и Тоше беа заедно година дена, и тоа во далечната 2002 година. Таа во 2003 година отиде да игра во Подравка и од тогаш ништо важно не се случи помеѓу нив двајца”.

На повеќето луѓе веројатно никогаш не би им паднало на памет да влезат во базен со алигатор, но тинејџерот Стујарт Паркер е најдобар пријател со алигаротор Нелсон кој е долг три метри.

Младиот австралиец инаку е дресер на рептили, во животинскиот парк Ballarat во австралиската држава Викториа, чии сопственик е неговиот татко. 19 годишното момче всушност направило неверојатно пријателство со алигаторот Нелсон.

Покрај тоа што многу посетители велат дека малку фали да му ја скине раката, Стујарт тврди дека Нелсон бил вистинска маза. Двајцата заедно пораснале и се пријатели уште од нивното детство.

“Тој не се обидува да ме гризне, само бара храна. Тоа е неговиот начин на барање храна”, вели Стујарт кој Нелсон го храни со глувци, пилиња и зајаци.

Кој знае, можеби Паркер би можел да биде наследникот на трагично загинатиот ловец на крокодили, Стив Ирвин.

Славната ракометарка Андријана Будимир 45 дена по смртта на нејзиното момче мега ѕвездата Тоше Проески за прв пат зборува за нивната врска. Специјално за ова интервју таа за првпат ги отстапи и своите фотографии со Тоше од нејзината приватна архива.

Андријана живее во Скопје каде се пресели во април годинава за да биде заедно со Тоше. Го напушти ракометот и како што вели реши да се посвети на љубовта. За прв пат отворено зборува за нивната врска, но и за проблемите и неодобрувањето кои ги имале поради менаџерката на Тоше, поради што дури и морале да ја кријат љубовта.

“Овие 45 дена поминаа страшно. Се потешко е и потешко. Како поминуваат деновите се повеќе ја сфаќам реалноста. Дека веќе никогаш нема да го видам. Дека никогаш повеќе нема да се гушнеме. Помина првобитниот шок кога не сакаш да веруваш во она што се случило. Тешко е да се живее со чувството дека никогаш повеќе нема да се врати.”, вели низ солзи Андријана.

- Каде си, што правиш?

- Тука сум во Скопје и моментно се обидувам да живеам. Пред да се случи ова имав многу планови, кои се уште стојат зашто немам волја и желба било што да почнам. Се стои во место. Тешко е да се живее вака. За жал жива под земја не можам и знам дека морам да најдам сила да живеам без него. Тешко ми е дома мегу 4 sида, а уште потешко кога ќе се симнам до продавница. Лугето ме гледаат, некои ме пипкаат и преку мене го гледаат Тоше. Многу пати расплакана од продавница се враќам дома. Кога сум сама дома сите слики во станот ме потсетуваат на него. Ако заспијам го сонувам што е уште потешко. Имам пријатели кои го знаат тоа и кои најчесто се со мене, ме тешат ми даваат поддршка за да издржам и да не бидам дома сама. Доаѓа и мајка ми. Имам многу пријатели уште од 2001 кои ми останаа до денес. Тука се и заедничките пријатели со Тоше со кои најчесто зборуваме за него и за нашето дружење.

- Како се сретнавте со Тоше?

- Во Македонија ги доживеав двете најголеми емоции во една ноќ. Во иста вечер го имав најголемиот професионален успех и ја запознав љубовта на мојот живот. Тоа се случи 2002, баш на Плоштад кога се славеше победата на “Кометал” кога станавме европски шампиони. Во тоа масовно гушкање на бината, бакнување и еуфорија се случи и првата прегратка со Тоше. Се запознавме, се изгушкавме, ми честиташе за постигнатите голови и се разделивме. Зашто во тој момент секој што беше на Плоштад сакаше нам ракометарките да ни пружи рака. Јас пред да го запознам му ги слушав песните, учев македонски преку неговите песни, но не го знаев лично. Му ги сакав песните но никогаш не мислев дека тој понатаму ќе ми биде дечко, љубовта на мојот живот. А кога се поздравивме јас веднаш се тргнав и отидов да го држам победничкиот пехар и не бев свесна во тој момент со кого се запознав. После неколку дена откако спласна еуфоријата Тоше ми се јави и се договоривме да одиме на кафе кај нашата заедничка пријателка Енџи. На таа прва средба од него дознав дека и тој бил голем обожавател на “Кометал” и беше воодушевен од нас и нашиот успех. После тоа се договоривме сами да одиме на кафе. И така почна. Сега после се, истата таа другарка, која му го дала на Тоше мојот мобилен и која не запозна, ми јави и дека Тоше загинал во сообраќајна незгода.

- Каква ви беше врската?

- Не се делевме. Дури ме носеше со него во студио, каде што сметам дека не е во ред да одам. Како ќе беше јас него да го носев на тренинзи? Но, ми беше драго што сакаше да бидам дел од неговата работа. Одев со него во Атина, а кога не снимаше одевме на плажа. Кога почна ракометната сезона тој доаѓаше на натпревари. Толку многу навиваше и вриштеше што често на шега му велев, еј полека да не си го изгубиш гласот. Беше навистина чиста врска меѓу мене која имав 22 години и него кој имаше 21 година. Хемијата и емоциите од прв ден беа исти, но со оглед на нашите години и кариери беше невозможно да се продолжи така. Јас заминав во “Подравка”, но и покрај тоа како-така врската се одржуваше. Кога тој снимаше во Минхен, јас ги комбинирав деновите на тренинг и бев пет дена да се видиме. Се случи после и со уште неколку градови. Подоцна заминав да играм со тимот на “Слагелсе”, а по истекување на тој договор заминав за Валенсија. Но, времето поминуваше, а нашите обврски, далечината и заедничката љубомора си го нарави своето. Врската се прекина.

- Што се случуваше понатаму?

- Додека бевме разделени неколку пати доаѓав во Скопје и секогаш на кратко се гледавме. И двајцата бевме свесни дека без оглед на далечината емоциите и хемијата се исти, но и тој и јас продолжувавме понатаму со нашите кариери. Едно време јас и Тоше престанавме да се слушаме, но тој се слушаше со сестра ми и преку неа знаеше се за мене, а и јас за него. Преку сестра ми ми честиташе роденден. Неколку дена пред неговиот роденден сестра ми ми рече дека не може повеќе да издржи да биде мегу нас двајцата, дека бидејќи тој мене ми честитал роденден, треба сега јас да му честитам нему. За роденденот му пуштив порака во која не си го напишав името но, му напишав некои работи кои беа наши заеднички, ги знаевме само ние двајцата и знаеше дека тоа сум јас. Од тогаш почнавме да се слушаме, да си пишуваме пораки и меилови. Ми рече дека чека да му помине концертот во “Арена” и дека сака да дојде кај мене во Шпанија. Кога ми рече дека сака да дојде не можев да поверувам зашто знаев колку се плаши од авионите и сам да седне во авион и да дојде навистина не можев да поверувам. Но, се случи. Јас го чекав на аеродром. И кога се симна како никогаш да не сме биле разделени. Двајцата со трема прво стоевме и се гледавме и не знаевме што да зборуваме. После почнавме да се гушкаме. И беше нешто сосема друго. И јас и тој во меѓувреме сме пораснале и сосема поинаку ги доживуваме сите нешта. Поминавме една прекрасна недела кај мене дома. Тогаш сфативме дека веќе не можеме еден без друг и дека нешто мора да се направи. И јас и тој тогаш сфативме дека што и да правиш во животот, ако емотивно си празен, се е џабе. Тој ми рече – дојди да живееш со мене. Но, знаев дека некој од нешто мораше да се одрече, зашто се покажа дека врска од далечина не може да функционира. Знаејќи колку тој ја сака музиката и колку е голем неговиот талент полесно беше јас да се откажам од мојата кариера. И покрај тоа што имав супер договор и што имав стан од 150 квадрати на плажа. Но, сето тоа веќе ништо не ми значеше. Од 16 години играм ракомет, работев и заработив и повеќе егзистенцијата не ми беше важна. Не ми требаше популарност, зашто и неа ја имав. А имав и повреди на рамото. Со еден збор јас го постигнав својот максимум а тој имаше уште многу да даде. Затоа повеќе ми беше важна љубовта и сите други работи кои доаѓаат со годините. Тој се врати од Шпанија и замина на снимање во Шведска. Пет дена потоа јас дојдов во Скопје, кај него дома. Тој замина на пат, а јас се вратив во Шпанија. За некои работи немав место во куферот, ми останаа кај него дома. И кога се вратил дома, кога ги видел ми се јави и ми рече: Супер, кога ти ги видов стварите сфатив дека стварно ќе се вратиш. Се вратив, во април.

- Вистина ли е дека кога си доаѓала со куферите од Шпанија Тоше те чекал дури на платформа?

-Да и не можев да поверувам во тоа. Кога го видов како стои на платформата ќе се онесвестев. Вработените ни велеа ајде влегувајте во оваа просторија да не ве гледаат луѓето, да бидете сами додека да ми стасаат куферите. Така продолжи нашата врска. Сме разговарале за се и сешто. За иднината. Двајцата бевме свесни што значи да имаш интернационална кариера. Двајцата бевме свесни дека формирањето на семејство има свои обврски, кои кариерата не ги трпи. Решивме да бидеме заедно па што понатаму даде Господ. Сакав да му бидам поддршка, како што му е неговото семејство. Безрезервна поддршка. Иако во еден момент ме праша дали ова што го правам силно го посакувам, за да не дојде еден ден да му префрлам дека заради него сум се откажала од се. Но, јас бев свесна за мојот чекор и тоа беше моја цврста одлука. Нешто што стварно го сакам. Ми рече дека ако сакам може да одам на разговор во “Кометал”, дури и бевме но, сфатив дека оваа екипа која е во моментов не може да го даде тоа што го даде тимот во 2002. А и повторното враќање во ракометот значеше повторно обврски. А и се случуваше на пола турнеја да ми се јави да одам да бидам со него зашто му е тешко. А ако играв како тогаш ќе одев да бидам крај него. Затоа за да не седам дома по цел ден, а воедно и да бидам слободна секогаш кога ќе ме побара решив да го отворам козметичкиот салон и на ФОН да го продолжам факултетот, зашто испитите од студирањето во Србија ми ги признаа.

- Каков беше заедничкиот живот со Тоше?

-Ги усогласувавме биоритамите на живеење. Јас спортски бев навикната рано да легнувам и рано да станувам а тој беше навикнат да свири, пее и компонира после полноќ. Веројатно баш заради тоа што бевме различни и повеќе се привлекувавме. Знаеше на шега наутро да ме пипне и да рече- еј, па ти си стварно тука, не сонувам! Откако почнавме заедно да живееме прв пат замина на пат и кога се врати, кога го пречекав не ја криеше среќата. Ми рече дека е пресреќен што веќе не е сам и што кога ќе се врати дома има кој да го пречека. Често одевме и за Крушево. Неговото семејство е прекрасно. Тоше и семејството се типичен пример за она – кога ќе го видиш какво е детето знаеш какви му се родителите. Во нивното семејство има хармонија. Таму беше опуштен. Можеше да се шета, да игра одбојка, да седи со другарите, да ужива во јадењата што ги подготвува мајка му, кои се прекрасни. Јас го обожавам нејзиниот ширден. Некогаш одев и јас, а некогаш сакав да оди сам зашто постојано беше на пат и малку ги гледаше. Сакав да биде сам со нив. Одев и јас кај мајка ми во Србија. Знам што значи тоа зашто и мајка ми мене не ме гледаше по шест месеци и знам како се чувствува.

Еден ден ми рече- љубов, сакаш да одиме во Изрел? Секако дека прифатив и двајцата сме големи верници. Потоа ми кажа дека агенцијата “Компас” му подарила четири карти, две за него, две за неговата менаџерка. А менаџерката се откажа во името на Лаки од “Аворд”, кој во Изрел беше со неговата сопруга Маја. И така помина одморот. Јас се вратив на факултет, а тој на настапите. Замина за Австралија. Таму беше седум дена. По два дена во пат и неколку концерти за три дена. Се врати преморен. Веднаш потоа беше концертот на Стадион, по кој беше пресреќен од реакцијата на публиката. Тој беше свесен колку во Македонија го сакаат, но овој пат беше навистина воодушевен. Цела ноќ не можеше да спие од радост. По концертот замина за Крушево, а јас останав во Скопе. По неколку дена почна многу, многу да инсистира да дојдам и јас. Нормално, заминав и јас. Уживавме во дружењето со неговото семејство, со внуците, со Славен и Дора, со мајка му и татко му. Игравме одбојка. Јас имав дрес 9 и неговиот во “Синалко” беше 9. Тој го носеше мојот јас неговиот. Тој играше, а јас навивав за него. Толку му беше убаво, постојано се смееше и зборуваше без прекин. Не му се тргаше за Скопје. Но, дојдовме, замина на интервју во “Вртелешка”, јас го спакував и го испратив. И се случи тоа што најмалку требаше да се случи.

- Имаше ли планови за брак?

- За венчавање ниту јас ниту тој не спомнавме. Не знам од каде во весниците се појавија таквите муабети. Нам ни беше најважно што сме заедно. Неколку пати кога ќе сме почнеле да зборуваме за иднината веднаш се предомислувавме со изговор – ајде да не планираме, планираното секогаш испаѓа наопаку. Нему му беше важно да се заврши англискиот албум. Знаеше колку самиот се има дадено во тој албум и колку други имаат дадено. Албумот е прекрасен, ми пушташе песни додека беше на снимање и едвај чекам да излезе тој албум. Веќе имам фаворит песна.

Велеше, како со тие обврски сега да имаме дете кога нема време да го гледа. Треба се јас сама. Велеше, ај уште малку вака па после ќе видиме. Дека имаме време за се. Дека цел живот е пред нас. Единствено нешто за тие осум месеци додека живеевме заедно е последниот викенд во Крушево, додека седевме во кафулето “Планет” со другарите кога како гром од ведро небо, што дури и ме збуни, кога ми рече – сакам да имам дете од тебе! Се разнежнив. Но, сега кога веќе го нема ништо не е важно.

Знам дека се обиде да живее нормално, како и сите на негова возраст. Неговиот живот се сведуваше на настапи и дома во четири sида. Тој не можеше да поверува дека ако излеземе на кафе во град, во шопинг или во кино ништо нема да му се случи. Јас едвај го убедив дека и покрај тоа што е sвезда, сепак, ако некаде и малку може да биде обичен Тоше тоа е тука во Македонија. Дека ова е негов дом. Дека е грев на 26 години да седи дома. Во тоа и се увери кога почнавме да излегуваме. Бевме на журка во “Хард рок”, каде си поминавме супер. Прв пат живееше како дечковците на негова возраст. Нормално.

- Зошто сакавте да ја сокриете љубовта?

- Со оглед на тоа дека е мега sвезда се договоривме да не се држиме за рака во град, да не се бакнуваме јавно, да не одиме заедно на сите настапи. Дека тоа е негова работа. Јас бев сосема нешто друго. Негова приватност. Но, ме изненади кога ми рече да одам со него на промоција на автомобилот “бентли”. А кога отидовме таму неговата менаџерка демонстративно ја напушти промоцијата. Веројатно сметаше дека не треба да бидам таму. Скандал се случи и на неговата промоција во Александар Палас. Го убедуваше дека јас сум му ја упропастила промоцијата. Се мешаше иако таа не беше дел од приватниот живот ниту на Тоше ниту мојот. Откако јас се вселив во неговата куќа Тоше се гледаше со неа само за настапи. Знаеше за неговиот приватен живот толку колку што тој сакаше да и каже. Што е нормално. Па јас со моите тренери и претседатели на клубови не го делев приватниот живот. Тие немаа поим дали јас имам дечко, со кого живеам, што правам приватно. Зошто тогаш Тоше беше должен да и полага сметка за неговиот приватен живот. Јас не ја разбирам нејзината посесивна реакција, но уште на почетокот, уште два дена откако првиот пат почнавме да излегуваме, кога го побарав на телефон ми се јави менаџерката и ми рече – ти и Тоше не можете да бидете заедно. Јас бев шокирана и ја прашав – која си и што се мешаш, дај ми го Тоше на телефон! Таа тогаш веројатно сфати дека јас не сум ниту дете ниту бидала и дека сум личност која не може да ја контролира.

Можеби таа направила нешто за неговата кариера, но јас сум негов приватен живот. Јас не се мешав во нивната работа, во кариерата во песните, а таа се мешаше во нашиот приватен живот.

Тоше ми кажуваше како му велела дека не е добро испран, дека не е добро испеглан, дека е гладен и сето тоа намерно знаејќи дека јас се грижам за тоа. Јас сфатив дека нешто не е во ред откако се вратив, зашто прекинаа приватните контакти мегу Тоше и неа. Во последно време Тоше беше нервозен и постојано ми кажуваше дека менаџерката не престанува да зборува против мене. Еднаш дури за да ме увери во тоа ми ја пушти на спикерфон и јас слушав се што таа ме оговараше. Јас еднаш дури и му реков дека ако сака ќе се повлечам, дека ќе се тргнам, но тој не можеше да одлучи. Иако ми велеше дека веќе станала неподнослива.

Секако, ова е само моја реакција зашто сметам дека менаџерката на Тоше нема право да изнесува детали од неговиот приватен живот, зашто таа не беше дел од неговата интима.

Весна Миленковска

***

Тоше ми рече “Вљубен сум само во музиката и во Андријана”

“Тоше го знам уште од 2002, а кога имаше концерт во Крушевац беше на ручек кај нас и требаше цело попладне да седи. Но, му преседна јадењето, зашто под итно менаџерката го викна дека имал обврски. Како мајка не бев среќна на одлуката на Андријана да се откаже од ракометот. Ја прашав – дали и да не е Тоше би отишла да живееш во Македонија. Кога таа ми рече да, дека тука најдобро се чувствува јас се повлеков.

Во мај годинава од цела бивша Југославија од природно-математичките факултети имавме семинар во Струга и Тоше и Андријана дојдоа да ме видат. Тоше знаеше дека јас за одлуката на Андријана имав резерва, зашто не сакав детето да ми биде повредено. На ручекот Тоше ми рече дека во живтот бил заљубен во две работи, во музиката која му ја дал Господ и во Андријана. Тогаш јас се повлеков”, вели Милана, мајката на Андријана.

Неофицијално цената на новите таблички ќе биде 4.000 денари.

Новите регистарски таблички за возилата се воведуваат од Нова година, одлучи МВР. Министертвото го усвоило новиот правилник деновиве, но не направило план како и со која динамика ќе ги заменува табличките. Во МВР се уште немаат пресметано ниту колку ќе чини замената на табличките. Според некои непотврдени информации, нивната цена ќе биде 4.000 денари.

- Цената на табличките ќе се знае откако на тендер ќе се избере фирмата што ќе ги изработува. Динамиката на замена на старите со нови таблички ќе се утврди исто така со фирмата што ќе го добие тендерот. Се разгледуваат повеќе варијанти, од тоа сопствениците да се повикуваат кога нивните таблички ќе бидат готови, до тоа табличките да се менуваат кога возилата ќе дојдат на ред за регистрација – велат во МВР.

Новите таблички ќе бидат изработени според ЕУ стандардите, ќе бидат долги 52, а широки 12 сантиметри. Инаку, распоредот на бројките и буквите ќе остане ист. Две букви кои го означуваат градот во кој се издадени, три бројки и уште две букви. За новите таблички ќе се користи фонтот на букви и бројки што се употребува за изработка на германските регистарски таблички.

Основата на табличката и понатаму ќе биде бела, но на горниот и долниот дел со флуоросцента лента ќе биде поставено македонското знаме и ознаката МК. На левиот дел во сина лента ќе стои повторно ознаката МК, а веднаш до неа вертикално ќе биде испишано MACEDONIA. Над ознаката МК, ќе биде оставено празно место каде во иднина би требало да стои симболот на ЕУ. Помеѓу ознаката на градот и трите бројки ќе стои амблемот на општината, а пред вторите букви во круг ознаката МК.

Поради реакциите на Грција, Македонија еднаш веќе ги промени табличките оти на нив ја имаше кратенката МК, вметната во венчето од државниот грб, меѓу првите букви и бројките. Сега, како што е познато, на тоа место се испишани буквите од регистрацијата, во кирилична транскрипција.

Министерката за внатрешни работи, Гордана Јанкулоска, овој пат не очекува реакции од Грција поради употребата на кратенката МК и на името MACEDONIA.

- Не мислам дека името на нашата држава е провокација. Немаме дилеми дека Република Македонија има право да го носи устваното име. Наша стратегија е низ конструктивен дијалог да ги презентираме аргументите, а тие се на наша страна – изјави Јанкулоска на вчерашното предавање “Учиме за ЕУ” на Првиот приватен Европски универзитет во Скопје.

Интересно е тоа што за возилата постари од 35 години, МВР предвидува посебни регистарски таблички. Разликата во нив е бојата на подлогата и буквата С до која ќе стои бројот 35. Во Македонија има над 500.000 регистрирани возила.

Во секој агол во нејзиниот дом фотографии на Тоше. Вели дека преку нив, во миговите на најголема тага, разговара со него. Најчесто го прашува зошто не ја зел со него, а потоа себеси: „Која е мојата мисија без него?“. Изминативе 40 дена во станот во скопската населба Злокуќани, на само неколку метри од домот на Тоше, ја посетуваа нејзините најблиски пријатели. Вели дека дури сега, и покрај лошото здравје и емотивната криза, не се плаши да се соочи со новинарите, за јавноста да ја дознае вистината за Тоше, од секој аспект.

На погребот само повторувавте: „Зошто не умрев јас, туку Тоше?“. Како сте сега?
- Здравствената состојба ја ставив во втор план. Воопшто не размислувам за себе во таа насока. Емотивната болка ми е посилна од што било друго. Во моментов ако некој ми ја исече раката, не би ја почувствувала болката. Ако може да го заменам, и сега би сакала да умрам наместо него.

Зарем Вашиот живот веќе нема смисла?
Неговиот живот беше поскап и попотребен. Мислам дека Тоше ги проби сите граници. Беше млад, полн со живот и со планови. Беше хуманист и сето тоа што му е потребно на овој свет. Сметам дека неговата духовност ја надминуваше мојата. Во животот многу се обидував да работам на духовниот свет, но мислам дека тој стануваше во тој поглед совршен учител, а не ученик. Затоа и одбрав да молчам 40 дена. Не само од религиозни причини, туку и од мислата дека во тој период треба да се обидеме да ја надминеме не само нашата, туку и болката што тој ја чувствува. Веројатно ниту ние ниту тој не сме свесни што се случи. Тоа е мое мислење, кое не мора да е точно. Значи, се обидував да разговарам со него. Посакував да му се посветам нему и себеси во тие 40 дена. Тоа беше првенствено. Ми беше изгледаше многу злобно што веднаш почна да се зборува во јавноста за материјалното. Материјалното никогаш не беше факт што ме интересираше. Пред се’, ме интересираше духовниот живот.

За долговите на „Фајнл кат-продукција“ неофицијално почна да се зборува уште од 2004 година, кога Тоше беше избран за преставник на „Евросонг“ во Истанбул. Вашата фирма ги презела сите финансиски обврски за овој проект.
- Тоа, за жал, беше вистина. Жал ми е што ќе треба да изнесам нешто од кое сите ќе се срамиме. И јас, а и многу други наоколу. Но, не би сакала да повредам никого, а ни себе. Мислам дека би било многу грдо целата валкана облека да ја истуриме токму сега, кога Балканот и сите други го очекуваат ова мое фамозно интервју. Сите ние носиме дел од голема вина. Никогаш нема да заборавам дека никој изминативе пет и пол години не застана зад нас. Никој не се праша кој го финансира евровизискиот проект и како. Никој не праша како може да се направи цеде ако илјада семејства во Македонија живеат од пиратерија, од мојот и од трудот на Тоше. Никој не праша колку е голем Тоше. Не знам зошто дозволивте јавноста да не знае каква величина беше тој. Тоа се прашања за кои си забележувам и себеси, за тоа што не бев погласна и похрабра. Ми беше мака кога ги гледав написите и нападите во медиумите, но ги оставав на страна. Не знам дали тоа беше мој личен страв, но ја преземам таа вина. Требаше да бидам поборбена и да му покажам на народот колку е голем Тоше. Кога веќе зборуваме за долговите, се разбира, бевме сосема сами и никој не ни подаде рака.

Премиерот Груевски рече дека сте се биле во неговиот кабинет две недели пред трагичниот настан. За што разговаравте?
- Бевме за да го информираме за многу детали поврзани со кариерата на Тоше во Англија. Тоа беше голема работа за нас, но и за Македонија. Сметав дека медиумите не го информираат народот доволно за овој голем чекор. Можам да ви кажам дека Тоше беше многу среќен по средбата. Му се врати вербата во многу нешта. Во почетокот на разговорот излегов од канцеларијата на премиерот,зашто имав важен телефонски повик, така што ги оставив сами. Тоше бликаше од среќа кога го напуштивме кабинетот и ми рече дека многу му значи поддршката од премиерот. Му подари крст, кој го донесе од Ерусалим, бидејќи во него препозна голем верник. Му значеше поддршката од сите вас. Без разлика што беше популарен на целиот Балкан, вие и вашата поддршка му значевте најмногу. Затоа се наметнува прашањето зошто не ја чувствуваше поддршката и толку ја потенцираше. Каде грешевме сите?

Добивте ли материјална поддршка од државата за некој проект?
- Морална некогаш, материјална никогаш. Бев во еден миг толку револтирана што со Тоше се јавивме во Стопанска комора да ја тужиме државата за пиратерија и за организирано ограбување на продуцентските куќи. Но, Тоше како и секогаш ме молеше со зборовите: ајде, ќе дојде се’ на свое место кога ќе постигнеме светска слава. Луѓето се гладни и да не ги обвинуваме оние на кои им е потребен леб. Го послушав. Беше навистина хуман и не сакаше да обрнува внимание на сите тие проблеми.

Дали знаеше за проблемите на „Фајнл кат“?
- Секогаш го штитев, зашто беше преемотивен и во ниеден момент не сакав да го разочарам дека ни со толку работа не може да се добие заслуженото. Му обезбедив колку што можев. Гледав да го добие тоа што му припаѓа, иако секогаш сметав дека е малку со оглед на тоа дека премногу заслужува. Но, се тешев со тоа дека државата е мала и нема капацитет да следи таква ѕвезда. Се трудев барем тој да не ја почувствува таа тежина. Се обидував достоинствено да направам да се гордее со својата работа, да заработува, да живее убаво и да биде награден за својот труд. Тоа го постигнав до максимум. А моите проблеми ги чувствуваше кога ќе ме видеше дека сум нервозна. Кога виде дека за него секогаш плаќав данок, приложувајќи му ги сите документи од 2002 досега, му беше полесно. Но, понекогаш гледав тага во него. Сфаќав дека му е жал за мене. Повторувам дека има многу работи што, во овој момент, не би сакала да се разнесуваат по целиот Балкан. Тој многу ја сакаше Македонија и мене ме научи да ја сакам. Најтешко му падна кога во еден весник го прочита насловот „Тоше и Лилјана затаија данок“. По таа информација бевме на промоција во Хрватска и добивавме прашања од типот „дали имате проблеми во својата земја“. Луѓето во еден момент ни рекоа: „Дојдете во Хрватска, ние ќе ве прифатиме“. Никогаш нема да го заборавам тоа што го рече еден хрватски музичар: „Најмногу ми е жал што не те роди хрватска мајка“.

Дали во револт сакаше да ја напушти Македонија?
- Никогаш. Македонија беше негов живот. Никогаш нема да заборавам дека каде и да одевме со нас го носевме македонското знаме. Ја сакаше оваа земја и никогаш не сакаше да живее надвор од нејзините граници. Во револт само ќе речеше: „Ќе престанам да пеам“. Толку беше патриотски задоен што попрво ќе престанеше да пее, отколку да оди одовде. И затоа многу нешта го погодуваа.

Секогаш беше насмеан, изгледаш среќно и задоволно. Видовте ли некогаш солзи на неговото лице?
- Иако емотивно беше многу цврст, знаеше и да заплаче. Го погодуваа мали нешта, како што е човечката несовесност.